Divalproex 125 mg, 250 mg of 500 mg (generiek)

Veelvoorkomend gebruik van Divalproex

Divalproex bevat divalproexnatrium, een stof die inwerkt op bepaalde stoffen in de hersenen en de concentratie van gamma-aminoboterzuur (GABA) verhoogt. GABA is een neurotransmitter. Het geneesmiddel wordt gebruikt voor de behandeling van epilepsie, de manische fase van een bipolaire stoornis en ter voorkoming van migraine.

Dosering en gebruiksaanwijzing

De aanbevolen startdosis voor de behandeling van acute manie als gevolg van een bipolaire stoornis is 750 mg per dag, verdeeld over meerdere doses. Ter voorkoming van migraine neemt u tweemaal daags 250 mg. Voor de behandeling van epilepsie neemt u een startdosis van 10-15 mg/kg/dag. De dosis moet wekelijks geleidelijk met 5-10 mg/kg/dag worden verhoogd om het gewenste effect te bereiken. Overschrijd de aanbevolen dosis niet en volg alle aanbevelingen van uw zorgverlener op. Drink voldoende water tijdens de behandeling. De leverfunctie moet regelmatig worden gecontroleerd om schadelijke effecten te voorkomen. Slik de pil in zijn geheel door; niet fijnmalen of kauwen. Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u vermoedt dat het medicijn niet goed werkt om epileptische aanvallen te voorkomen. Stop niet met het innemen van het medicijn zonder toestemming van uw arts, zelfs niet als u zich beter voelt.

Voorzorgsmaatregelen

Levensbedreigend leverfalen kan optreden. Dit komt het meest voor bij kinderen jonger dan twee jaar, vooral als ze een stofwisselingsstoornis of een hersenaandoening hebben die tot een verstandelijke beperking leidt (multiple sclerose, de ziekte van Huntington, de ziekte van Creutzfeldt-Jakob, een hersenletsel of -infectie). Symptomen van leverfalen zijn onder andere malaise, lethargie, zwakte, gezichtsoedeem, braken en anorexia. Divalproex kan in zeldzame gevallen ook pancreatitis veroorzaken met fatale afloop. Deze aandoening kan plotseling optreden, zelfs na jarenlange behandeling met divalproex. Dosisaanpassing is nodig bij patiënten met een bloedings- of bloedstollingsstoornis, een voorgeschiedenis van hersenaandoeningen, hoofdletsel of coma, een familiegeschiedenis van een ureumcyclusstoornis, een familiegeschiedenis van sterfgevallen bij zuigelingen met een onbekende oorzaak, hiv- of CMV-infectie (cytomegalovirus). Suïcidale gedachten zijn ook mogelijk tijdens de behandeling met dit geneesmiddel.

Contra-indicaties

Divalproex mag niet worden toegediend aan patiënten met leveraandoeningen, significante leverfunctiestoornissen of bekende ureumcyclusstoornissen.

Mogelijke bijwerkingen

De meest voorkomende gemelde bijwerkingen van divalproex zijn: misselijkheid, slaperigheid, duizeligheid, braken, asthenie, buikpijn, dyspepsie, huiduitslag, diarree, gewichtsverlies, tremoren, lichte koorts, donkere urine en lichtgekleurde ontlasting. In sommige gevallen kunnen alopecia (haaruitval), jeuk en overgevoeligheid voor zonlicht optreden. Zeldzamere, maar ernstige bijwerkingen zijn onder andere pancreatitis, leverbeschadiging en abnormale bloedingen. Leveraandoeningen komen vaker voor bij kinderen. Het risico neemt toe wanneer een patiënt twee of meer anti-epileptica gebruikt. Symptomen van leverschade zijn malaise, zwakte, geelzucht, zwelling in het gezicht, braken en verlies van eetlust.

Geneesmiddelinteracties

De volgende geneesmiddelen kunnen een wisselwerking hebben met divalproex: topiramaat (Topamax), tolbutamide (Orinase), een bloedverdunner zoals warfarine (Coumadin), aspirine of paracetamol (Tylenol), clozapine (Clozaril, FazaClo), diazepam (Valium), zidovudine (Retrovir), meropenem (Merrem), rifampicine (Rifadin, Rimactane, Rifater), ethosuximide (Zarontin), indomethacine (Indocin), nabumetone (Relafen), ibuprofen (Motrin, Advil), naproxen (Naprosyn, Aleve), diclofenac (Voltaren, Cataflam, Arthrotec), ketorolac (Toradol) en aspirine. Geneesmiddelen zoals warfarine of heparine kunnen, indien ze gelijktijdig met divalproex worden gebruikt, de bloedstolling beïnvloeden en tot abnormale bloedingen leiden. Aspirine en felbamaat (Felbatol) verminderen de afbraak van divalproex en verhogen daardoor de bloedconcentratie. Daarentegen verlagen fenytoïne (Dilantin), rifampicine (Rifadin; Rimactane) en carbamazepine (Tegretol) de bloedconcentratie. De absorptie van divalproex wordt verminderd door cholestyramine (Questran). Daarom dient de inname van divalproex ten minste twee uur vóór of zes uur na de inname van cholestyramine plaats te vinden. Divalproex kan de concentraties van lamotrigine (Lamictal), zidovudine (AZT), ethosuximide (Zarontin), diazepam (Valium) en fenobarbital in het bloed aanzienlijk verhogen, waardoor hun concentraties in het bloed toenemen. Gemiste dosis: Neem nooit een dubbele dosis Divalproex. Als het bijna tijd is voor de volgende dosis, sla dan de gemiste dosis over en neem de medicatie verder volgens schema. Overdosering Divalproex: Symptomen van een overdosering Divalproex zijn onder andere een zwakke pols, slaperigheid, oppervlakkige ademhaling, sufheid, hartblokkade, bewusteloosheid en een diep coma. Neem bij een vermoedelijke overdosis onmiddellijk contact op met uw arts en zoek direct medische hulp.

Bewaring

Bewaar Divalproex-tabletten bij kamertemperatuur (15-30 °C), uit de buurt van vocht en warmte.

Disclaimer

Wij verstrekken slechts algemene Informatie over medicijnen die niet alle gebruiksaanwijzingen, mogelijke interacties met andere geneesmiddelen of voorzorgsmaatregelen omvat. De informatie op deze site mag niet worden gebruikt voor zelfbehandeling of zelfdiagnose. Specifieke instructies voor een bepaalde patiënt dienen te worden afgestemd met uw zorgverlener of behandelend arts. Wij aanvaarden geen aansprakelijkheid voor de betrouwbaarheid van deze informatie en eventuele fouten die deze kan bevatten. Wij zijn niet verantwoordelijk voor enige directe, indirecte, speciale of andere gevolgschade die voortvloeit uit het gebruik van de informatie op deze site, noch voor de gevolgen van zelfbehandeling.